RSS

Category Archives: ΖΑΚΥΝΘΙΝΑ

ΖΑΚΥΝΘΙΝΑ: ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ*

* της Εταιρείας Ζακυνθινών Πολιτισμικών Ερευνών στην εκδήλωση για τον σατιρογράφο Ιωάννη Κολώνια,

    με κύριον ομιλητή τον ποιητή και φιλόλογο Διονύση Σέρρα.

 

 

 

 
Leave a comment

Posted by on December 4, 2018 in ΖΑΚΥΝΘΙΝΑ

 

Tags: , ,

ΖΑΚΥΝΘΙΝΑ: η Εταιρεία Ζακυνθινών Πολιτισμικών Ερευνών*

 

κατά την Τακτική Γενική Συνέλευσή της,  που έλαβε χώραν στην Ζάκυνθο στις 18 Αυγούστου 2018, εξέλεξε κατόπιν προτάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου τον Σαράντη Αντίοχο ως επίτιμο μέλος της, σε αναγνώριση “της σημαντικής και πολυετούς προσφοράς του εις τα γράμματα και γενικότερα στον πολιτισμό της Ζακύνθου”. Η Εταιρεία Ζακυνθινών Πολιτισμικών Ερευνών ιδρύθηκε με κύριο σκοπό “την προαγωγή των ερευνών γύρω από την ιστορία και την πνευματική ή καλλιτεχνική προσφορά της Ζακύνθου” ενώ στις τρέχουσες δραστηριότητές της  έχει  την ευθύνη της διοργάνωσης του ΙΒ’ Πανιονίου Συνεδρίου, που θα πραγματοποιηθεί στη Ζάκυνθο το 2022.

 

Σαράντης Αντίοχος. Σχέδιο για μια προσωπογραφία,  δια χειρός του μεγάλου ALCORLO.

 

Tags: , , , ,

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΗΜΕΡΟΘΗΚΗ: πρωτοσέλιδα, εφημερίδα “ΖΑΚΥΝΘΟΣ”, περίοδος Α’ (5 Ιανουαρίου 1962 – 5 Αυγούστου 1963)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tags: , , ,

ΖΑΚΥΝΘΙΝΑ: ένα χρονογράφημα του Σπύρου Μελά*

*για τα ¨ΧΡΟΝΙΚΑ ΖΑΚΥΝΘΟΥ”

έφημερίδα “ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ”, Αθήνα 18 Δεκεμβρίου 1964

 

 

Tags: ,

ΖΑΚΥΝΘΙΝΑ: Διαδρομές πολιτισμού*

ένα βιβλίο της Ελένης Δημάκου

dimakou-eleni-diadromes

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Τύχη αγαθή!  Στα συναισθήματα της θλίψης και της οργής των ημερών, από τις εικόνες  της απέραντης χωματερής που έχουν μετατρέψει την Ζάκυνθο  η  ολιγωρία και ανικανότητα των αιρετών αρχόντων της, πραγματικό αντίδοτο και  βάλσαμο ήλθε να αποτελέσει  για μένα τούτο το βιβλίο, που μου έστειλε από την Αθήνα η συγγραφέας του, η ζακυνθινής καταγωγής ποιήτρια Ελένη Δημάκου. Διαδρομές είναι μια συλλογή επιφυλλίδων δημοσιευμένων στο πολιτιστικό ένθετο “ΕΠΙΛΟΓΕΣ” της ζακυνθινής καθημερινής εφημερίδας  ΕΡΜΗΣ, που καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα θεμάτων,  από την  αρχαιοελληνική γραμματεία  έως τη νεώτερη και σύγχρονη λογοτεχνία  και τέχνη, ελληνική και παγκόσμια. Η τεκμηριωμένη παρουσίαση, ο εύστοχος σχολιασμός και το κομψό ύφος γραφής , είναι στοιχεία που οριοθετούν τα κείμενα αυτά της Δημάκου στο πλαίσιο της μεγάλης λόγιας παράδοσης του Τζάντε, αλλά και γενικότερα της Επτανήσου. Οι τίτλοι και μόνο των επιφυλλίδων αναβρύζουν  μια παράξενη γοητεία, νοσταλγία  και ποίηση, που εντυπωσιάζουν και μαγεύουν τον αναγνώστη, με την ίδια ένταση που προξενεί ακόμη και σήμερα, τουλάχιστον σ’ εμένα, η ανάγνωση της Αναγραφής της μεγάλης  Επτανησίας, της αείμνηστης Μαριέττας Γιαννοπούλου/Μινώτου. Συγχαρητήρια θερμά στη συγγραφέα και στην ζακυνθινή εφημερίδα που πρωτοδημοσίευσε τα αξιόλογα αυτά κείμενα.

 

 

Tags: ,

ΖΑΚΥΝΘΙΝΑ: Αφήστε ήσυχο τον Κάλβο…

αιρετοί άρχοντες και λοιποί πολυπράγμονες περί τα πολιτιστικά μας.

Αν θέλετε “εικόνα”, το πρόσωπο του ποιητή, θα την βρείτε

στις Ωδές του. Όχι άλλες βεβηλώσεις…

 

kalvos nea bebilosi

 

(η είδηση από την ζακυνθινή εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΠΟΨΗ

3 Αυγούστου 2016).

 

 

 
Leave a comment

Posted by on August 12, 2016 in ΖΑΚΥΝΘΙΝΑ, Κάλβος

 

Tags: ,

ΖΑΚΥΝΘΙΝΑ: “Σταφύλια μες τη Ζάκυθο”*

* Ποίημα αγνώστου στιχουργού για τα είδη σταφυλιών που υπήρχαν στην Ζάκυνθο στις αρχές του  17ου  αιώνα. Το διέσωσε από χειρόγραφο κώδικα ο αξιομνημόνευτος Μητροπολίτης Ζακύνθου Νικόλαος Κατραμής (1820-1886), το οποίο και συμπεριέλαβε στο περίφημο έργο του ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΑ ΑΝΑΛΕΚΤΑ ΖΑΚΥΝΘΟΥ (1880). Το αναδημοσίευσε ο αείμνηστος Γιάννης Χρυσικόπουλος στο βιβλίο του ΣΠΟΝΔΗ  ΣΤΟ ΔΙΟΝΥΣΟ  (Ζάκυνθος 2008), με τον τίτλο “Δημοτικό”, που δεν είναι όμως ακριβές, διότι δεν έχει διασωθεί στη λαϊκή προφορική παράδοση, ούτε και το γνωρίζουμε από άλλη πηγή. Είναι δε αξιοθαύμαστο ότι τα περισσότερα από αυτά τα είδη καλλιεργούνται ακόμη και σήμερα στη Ζάκυνθο Το δανειζόμαστε από τον Κατραμή, διατηρώντας την ορθογραφία:

 

Σταφύλια μες τη Ζάκυθο είναι ο Κοζανίτης,

Μυγδάλι, Φλέρι, Ραζακιά, Χλώρα και Μορωνίτης,

Λαρδέρα και Σκυλόκλημα, Βοήθαμος, Φτερουγάτης,

Τραγάνα, Πετροκόριθο, Παύλος και Χουχουλιάτης.

Αλλ’  είν’  τα ομορφήτερα Ρομπόλα κι Αητονίχι,

Μοσκάτο, Αμπελοκόριθο, Φτάκιλος και Ξυρίχι.

Κατζακούλιας, Κοντοκλάδι, Κακοτρύγι, Βωϊδομάτης,

Γλυκερύθρα, Λιανόροϊδι, Γουστουλίδι κι Αγουστιάτης,

Γλυκοπάτι, …. Βόσος και το Κουτζουμπέλι,

Και το Νύχι του Κοκόρου που στολίζει το αμπέλι.

Ύστερα απ’  όλα τούτα έρχεται ο Σκυλοπνίχτης.

Μα ‘κειός πούλα τα φουμίζει ειν’  ο κόκκινος Ροϊδίτης.

 

1601 Οκτωβρίου 5 έγραψα το παρό”.

 

 

 

Tags:

 
%d bloggers like this: