RSS

Category Archives: ρήσεις

ΕΠΙΚΑΙΡΕΣ ΡΗΣΕΙΣ

Έσσετ’  ήμαρ.

Όμηρος (Ιλιάδα)

*

Η ελπίδα δεν σηκώνει σκόνη.

Paul Eluard (1895-1950)

*

Αυτό που κάνει την έρημο όμορφη είναι ότι κάπου υπάρχει μια όαση.

Antoin de Saint – Exupéry (1900-1940)

*

Η προσδοκία είναι ισχυρότερη από τον φόβο.

 

έσπερος

*

Όμως απ’   τ’ άλλα πιο πολύ με άγγιξε το άσμα /το Τραπεζούντιον, με την παράξενή του γλώσσα/και με την λύπη των Γκραικών των μακρυνών εκείνων/που ίσως όλο πίστευαν που θα σωθούμε ακόμη.

Καβάφης (1868-1933)

*

Κι αν εξεράθη το κλαρί, πάντα χλωρή είν’  η ρίζα.

Αριστοτέλης Βαλαωρίτης (1829-1879)

Advertisements
 
Leave a comment

Posted by on January 24, 2015 in EΠΙΚΑΙΡΑ, ρήσεις

 

Tags: , ,

ΡΗΣΕΙΣ, ΑΦΟΡΙΣΜΟΙ, ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ, ΣΠΑΡΑΓΜΑΤΑ ΛΟΓΟΥ***

  • *** του Σαράντη Αντίοχου

  •   ερανισμένα  από το ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΣΤΗ ΜΕΣΗΜΒΡΙΑ

  •  (Εκδόσεις ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ, 1995)

 

Kαι τα πιο μελανά

καίνε μέσα τον δικό τους

αθέατο ήλιο.

*

Από το βάθος του Φαγιούμ στα ύψη της Ταφής.

Η γραμμή που μ’  ενώνει

και με μοιρά-

ΖΕΙ στα δύο.

*

Να καίγεσαι ωραία και να φαίνεσαι

στην  ίδια δύσκολη απόσταση

από τη γη κι από

τους ουρανούς.

*

ο κόσμος δεν είναι όπως είναι…

*

Η γνώση δεν αρκεί.

Διαρκεί το πρόσωπο.

*

άλφα θέλω ν’  αρχινήσω

κάτι πολύ απτό  – μέχρι αφελείας.

Πάνω στο βασάλτη της δυσλεξίας μου.

*

Η ευτυχία

να μην μπορείς να βγεις

από το ρούχο σου.

*

Όταν το καλοκαίρι μπαίνει στην πόλη

τα παιδία  έχουνε στραγγαλίσει

τ’  όνειρο.

*

δεν έχω λέξη για σένα

που ρωτάς και ρωτάς

τον τυχόντα

ιδιώτη

*

η τραγωδία

όταν φτάνει στις τελευταίες κερκίδες

στολίζει τα μαλλιά της

με πευκοβελονες

*

κάθε νύχτα γεννιέται

κι ένα νέο ουράνιο βαρίδι  

αλλιώτικο από   τ’  άλλα

*

η αγωνία σε βαθύ βολυμί

*

η αγωνία σε κατάσταση στύσης

*

σύγνεφο και το ξερεις

πως σε παίρνει το κύμα

και σε ταξιδεύει

*

στους χαλεπούς καιρούς

μας σώζει / δε  μας σώζει η αποκοιμισμένη

κι ο νέος τριακονταετής εμφύλιος

των ρόδων

*

εκατό χρονώ αναγελάσματα

και να χρησμοδοτείς

τα περασμένα

*

και η μνήμη Σολάρις

ασυναίρετη αυγή

*

σκιές με προοπτική

*

τα προφίλ της ηδονής

και της οδύνης τους

έχουνε γίνει ένα

*

όμηρη μνήμη

*

απατηλή ψιληζωή  

παγιδευμένη που δεν κρύβεται

μέσα σ’  ένα κομμάτι

κεχριμπάρι

*

άσπρο είναι το χρώμα το πένθους

στον Al-Andalus

 *

Πάρε τη φλόγα σου.

Δώσμου το φιόρο μου.

*

Όνειρο που δεν ονειρεύεσαι.

*

Στα σημεία π’ ανθίζουν τα νερά

νωπό το πένθος

επιβάλλει τον ασβέστη του.

*

Όλα είν’  απαλά· σημάδι πένθους.

*

Ανάμεσα στο Θ και το Π

το εκμαγείο που σε πονεί

για ό,τι κάνεις και δεν κάνεις.

*

Όχι κατά λέξη. Κατά γράμμα.

Και ν’  αφήνεις τον αητό

για τον ίσκιο σου.

*

Ο Χόλαν! Που γνώριζε στις σάρκες του

το πόσο αδύναμοι

είναι οι φύλακες αγγέλοι.

*

SWEETHEART!

Μια λέξη μεθαύριο καρπίζει

χιλιάδες άλλες λέξεις.

*

Μια ρίζα περγαμόντο

ουράνιας κηπευτικής

δίνει χιλιάδες ουράνιους

καρπούς.

*

Δίχως δέος. Με το μέτωπο στον τοίχο.

Ώσπου να βγει καθαρά το παράθυρο.

*

Τί τα θές! Η Σειρήνα σταματάει να τραγουδάει

όταν ο μαυριδερός  μικρός θεός περνάει

δεμένος στο κατάρτι.

*

Φως γαλάζιο στο γαλάζιο φως.

*

Προς τί τα λελυμένα αιγνίγματα;

 

Tags: , , , , , ,

 
%d bloggers like this: