RSS

Monthly Archives: April 2014

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΑ : Manuel Alcorlo

ALCORLO - El escritor

Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ. Σχέδιο του  κορυφαίου  Ισπανού ζωγράφου και

ακαδημαϊκού  Manuel Alcorlo. Μια ευτράπελη προσέγγιση της εικόνας

του πολυγραφότατου συγγραφέα best-seller των ημερών μας, μέσα

από το πρίσμα του μαγικού ρεαλισμού.

(HESPERUS´ Collection)

 

Tags: , ,

IΣΠΑΝΟ-ΕΛΛΗΝΙΚΑ: ΜΙΑ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΕΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

MAS CERCA DE GRECIA No. 20

Εκυκλοφόρησε ο 20ός τόμος της επετηρίδας που εκδίδει από εικοσιπενταετίας η Σχολή Ελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Complutense της Μαδρίτης, με τον τίτλο “Πιο κοντά στην Ελλάδα” (Mas cerca de Grecia). Στον τόμο αυτό δημοσιεύονται τα κείμενα των ανακοινώσεων που έγιναν σε πέντε σεμινάρια, με θέμα την Νεοελληνική λογοτεχνία, που διοργανώθηκαν από το πανεπιστήμιο στην περίοδο 2006-2011. Συγκεκριμένα, τα σεμινάρια αυτά εστιάστηκαν σε πτυχές του έργου κορυφαίων δημιουργών, όπως των Καλβου, Καβάφη, Καζαντζάκη, Καρυωτάκη, Ελύτη, Ρίτσου, Σεφέρη κ.α.

Την πρωτοβουλία για την έκδοση της επετηρίδας, καθώς και τη διευθυνσή της, είχε η καθηγήτρια των Νέων Ελληνικών, διακεκριμένη φιλόλογος Κυρία Πηνελόπη Σταυριανοπούλου, η οποία και αποχώρησε του  Πανεπιστημίου στις αρχές Σεπτεμβρίου, συνταξιοδοτούμενη. Προς το παρόν δεν προβλέπεται αντικαταστάτης της, λόγω της κρίσης και των περικοπών, και δυστυχώς ο τόμος αυτός της επετηρίδας θα είναι και ο τελευταίος. Η προσφορά της Κυρίας Σταυριανοπούλου, όλα αυτά τα χρόνια, τόσο στον τομέα της  διδασκαλίας των Νέων Ελληνικών όσο και στην γενικότερη προβολή του Ελληνικού πολιτισμού στον Ισπανόφωνο κόσμο, υπήρξε τεράστια. Της ευχόμαστε δύναμη και υγεία για να συνεχίσει με κάποιο τρόπο, από την Αθήνα όπου θα εγκατασταθεί, το πολύτιμο έργο της, που τόσο επιτυχώς έφερε εις πέρας στη Μαδρίτη.

 
 

Tags:

ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ: η παράξενη γοητεία του μαγικού ρεαλισμού της ΄Ερσης Λάγκε*

ERSI LANGE - H PARAXENI SOFIA

*Η αγαπητή μας συμπατριώτισσα (Ζακυνθία από μητέρα) συγγραφέας Έρση Λάγκε, μας έστειλε το νέο της βιβλίο, συλλογή διηγημάτων,  που μόλις κυκλοφόρησε από τις ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΟΡΑΛΙ. Την ευχαριστούμε θερμότατα για την ευγενική προσφορά και της ευχόμαστε υγεία και δύναμη για να μας δώσει νέους καρπούς της τέχνης και της διανοίας της. Περιοριζόμαστε, χωρίς καμιά πρόθεση κριτικής αξιολόγησης, να επισημάνουμε την παράξενη και κάποτε επίφοβη γοητεία των κειμένων αυτών της Έρσης Λάγκε, σπουδαίας εκπροσώπου, κατά την ταπεινή μας γνώμη,  του μαγικού ρεαλισμού στην Ελλάδα,  με αισθητές τις ζακυνθινές καταβολές,  το άρωμα του Τζάντε, το πάντρεμα λογισμού και ονείρου, και τα χνάρια από τις βιοματικές και πολιτισμικές εμπειρίες της από άλλα γεωγραφικά πλάτη…

Σ. Αντ.

 

Παραθέτουμε χάριν των αναγνωστών ένα συντομο βιογραφικό της.

 Η Έρση Λάγκε γεννήθηκε στην Αθήνα, από μητέρα Ζακυνθινή και

πατέρα Μυτιληνιό. Σπούδασε ζωγραφική και ιστορία τέχνης στη Μαγεντία

και τη Φρανκφούρτη της Γερμανίας. Εμφανίζεται στα γράμματα το 1972

με την ποιητική συλλογή Σπάλαθρα ενώ ασχολείται και με τη μετάφραση.

Έχει δημοσιεύσει 5 ποιητικές συλλογές, 3 μυθιστορήματα, 7 συλλογές

διηγημάτων και 5 πέντε βιβλία ταξιδιωτικής λογοτεχνίας. Έχει τιμηθεί με

το Α’΄ βραβείο Λουντέμη, το Α’ κρατικό βραβείο λογοτεχνίας, με βραβείο

συνεισφοράς στα ζακυνθινά γράμματα καθώς επίσης με το  Β’ βραβείο

ποίησης στο Μιλάνο της Ιταλίας.

 

 

 

 

 

 

Tags: ,

ΖΑΚΥΝΘΙΝΑ : επιστολές Λεωνίδα Χ. Ζώη*

 

 SERRAS - ZOIS

 

 

*Από τον αγαπητό φίλο γνωστό ζακυνθινό ποιητή και διακεκριμένο φιλόλογο  Διονύση Σέρρα λάβαμε το παρόν ανάτυπό του  από τον 14ο τόμο των  “Κεφαλληνιακών Χρονικών”, όπου παρουσίασε δώδεκα αντίγραφα επιστολών του αείμνηστου ζακυνθινού λογίου, ιστοριοδίφη και λεξικογράφου Λεωνίδα Χ. Ζώη (1865-1956).  Οι επιστολές αυτές είναι της περιόδου 1909 – 1945 (εκτός από δύο αχρονολόγητες),  και απευθύνονται σε επιφανή πρόσωπα εκείνου του καιρού, πολιτικούς, συγγραφείς, ιερωμένους, όπως τους Κωνσταντίνον  Αργασάρην Λομβάρδον, Δ. Π. Στεφάνου, Ν. Γ. Πολίτην, Σπ. Π. Λάμπρον, Αλέξανδρον Παπαναστασίου, Εμμανουήλ Τσουδερόν, Μητροπολίτην Πατρών Αντώνιον Παράσχη κ.α. Πρόκειται για επιστολές αντιγραμμένες από τον ίδιο τον Ζώη, (τα πρωτότυπα λανθάνουν),  που παρέχουν πληροφορίες οι οποίες πλουτίζουν τις γνώσεις μας για την προσωπικότητα και την δράση του μεγάλου επτανήσιου.

 

Tags: , ,

ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ ΤΟΥ ΙΟΝΙΟΥ – ΝΕΟΝ ΙΟΝΙΟΝ ΚΡΑΤΟΣ!

 

Αντιγράφω από το Facebook (8 Aπριλίου) το εξής σχόλιο:

 

“ΕΠΤΑΝΗΣΙΑΚΑ ΕΥΤΡΑΠΕΛΑ  Ο περιφερειάρχης  Ιονίων Νήσων  κ. Σπύρου ανακοίνωσε προχθές από την Ζάκυνθο την απόφασή του να διεκδικήσει και πάλι το αξίωμα, με τη στήριξη της ΝΔ. Δικαίωμά του, όπως και των άλλων δέκα υποψηφίων… Δεν είναι όμως  δικαίωμά τους να μας κοροϊδεύουν. Δήλωσε ο κ. Σπύρου, σύμφωνα με την εφημερίδα ΗΜΕΡΑ ΤΣΗ ΖΑΚΥΝΘΟΣ, ότι η πρώτιστη μεριμνά τους  ήταν και είναι “να καλλιεργήσουν  την επτανησιακή συνείδηση, ως απαραίτητη προϋπόθεση  για να διεκδικήσουν ό,τι καλύτερο  για την Περιφέρεια  και να αποκτήσουν μια ουσιαστική ενότητα”. Και ερωτώ: πώς “καλλιεργείται” η επτανησιακή συνείδηση; Μήπως με το κλείσιμο ή/και την υπολειτουργία των επτανησιακών μουσείων και βιβλιοθηκών; Με τις φοβερές περικοπές στην εκπαίδευση όλων των επιπέδων και την κατάργηση θέσεων καθηγητών μουσικής διδασκαλίας στη μέση εκαπαίδευση; Μήπως με το κλείσιμο πολιτιστικών περιοδικών; κλπ. κλπ. Μόνο ως μαύρο χιούμορ είναι κατανοητά τα λεγόμενα του περιφερειάρχη. Συμφωνούμε όμως  ότι επτανησιακή συνείδηση καλλιεργείται και αντιστρόφως, αρνητικά: ένα πλήθος επτανησίων που αισθάνοναται και πάλι ευκολόπιστοι και προδομένοι”.

 

Το σχόλιο άρεσε σε πολλούς και σχολιάστηκε σοβαρά και ευτράπελα. Ένας μάλιστα έγκριτος Ζακύνθιος αναρωτήθηκε μήπως θα έπρεπε να είχε χρησιμοποιηθεί η “στρατσία”, ένα παμπάλαιο ζακυνθινό έθιμο αποδοκιμασίας ή διακωμώδησης!  Μέσο δραστικό και ακραίο που η στήλη  όμως δεν επικροτεί και δεν συστήνει εναντίον κανενός.

Ήλθε όμως η στιγμή που η απάντηση στο ερώτημα “πώς καλλιεργείται η επτανησιακή συνείδηση;” δόθηκε έμμεσα, με την ανακοίνωση του τίτλου του συνδυασμού του κ. Σπύρου. Τρεις λέξεις: “Νέα Ιόνιος Πολιτεία”, δηλαδή “Νέον Ιόνιον Κράτος”! Μωρέ τί μας λένε οι περιφερειακοί πολιτικάντηδες; Επιδιώκουν την καλλιέργεια επτανησιακής “εθνικιστικής” συνείδησης με σκοπούς αποσχιστικούς από το δοβλέτι; Αν ναί να βγουν και να το πουν. Δική τους η δόξα και το ρίσκο.  Ο ιλουστρίσιμος κ.Σπύρου ελπίζω να είναι σε θέση να κατανοήσει ότι κάτι τέτοιο θα έθετε τον ίδιο και τον συνδυασμό του εκτός των ορίων της έννομης συνταγματικής τάξης. Προς τί λοιπόν μια τέτοια  προεκλογική οιονεί αποσχιστική προπαγάνδα; Μήπως για να δώσουν αίγλη ιστορική στην εκλογική τους παντιέρα; Φυσικά τούτη την ώρα μπορεί να υπάρχουν κάποιοι, ελπίζω ελάχιστοι, που  θα έβλεπαν  γοητευτική μια τέτοια ρομαντική προοπτική!  Αν ο ντόρος γίνεται για την προσέλκυση και αυτών των ψηφοφόρων,  με γειά τους με χαρά τους – αλλά ας μην παίζουν, κοροϊδεύντας,  επικίνδυνα παιγνίδια με τις λέξεις…

Ο ΖΕΦΥΡΟΣ

 

Tags: ,

ΡΗΣΕΙΣ ΣΠΟΥΔΑΙΩΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ: Antonio Lopez*

ANTONIO LOPEZ -cabeza griega yvestido

Antonio Lopez: Cabeza griega y vestido

(Μαδρίτη, ιδιωτική συλλογή)

 

 *Kορυφαίος Ισπανός ζωγράφος και γλύπτης.

 

“Τώρα ζούμε όλοι και όλα  στο λυκόφως. Οι θεοί έχουν φύγει και

συμβαίνουν πράγματα φοβερά. Δεν βλέπω φως πουθενά – ίσως

στην επιστήμη, όχι στην τέχνη. Αν υπάρχουν λύσεις θα τις δώσει

η επιστήμη. Η μοντέρνα τέχνη δεν θέλει να βελτιωθούμε. Απλώς,

βάζει μπροστά μας τον  καθρέπτη – όπως κάνει ο Bacon.”

(EL MUNDO, 09.04.2014)

 

Tags: ,

σΑπφΩ … δια χειρός Αlcorlo*

ALCORLO - Safo

Safo – Σαπφώ: dibujo de Manuel Alcorlo**

* κι ένα ποίημά της, επίσης σε απόδοση από τους Νομπελίστες

Cuasimodo  και Ελύτη:

 

φαίνεταί μοι κήνος ίσος θέοισιν έμμεν’

ώνηρ όττις ενάντιός τοι ισδάνει και πλά

σιον άδυ φωνείσας υπακούει

 

                                                  και γε

λαίσας ιμέροεν το μ’ ή μάν καρδίαν εν

στήθεσιν επτόαισεν· ως  γάρ ές   σ’ ίδω

βρόχε’ ώς με φώνεσ’ ουδ’   ‘εν έτ’ είκει

αλλ’ άκαν μέν γλώσσα  έαγε λέπτον

δ’ αύτικα χρώι πύρ υπαδεδρόμηκεν οπ

 πάτεσσι δ’ ουδ’ ‘εν όρημμ’ επιρρόμβεισι

                                           δ’  άκουαι

έκαδε μ’ ίδρως ψύχρος

κακχέεται τρόμος δέ παίσαν άγρει χλω

ροτέρα δέ ποίας έμμι τεθνάκην δ’ ολίγω

‘πιδεύης φαίνομ’  αι

                           αλλά πάν τόλ

ματον επεί και πένητα…

 

 

a me pare uguale agli dèi

chi a te vicino cosi dolce

suono ascolta mentre tu parli

e ridi amorosamente, subito a me

il cuare si agita nel petto

solo che appena ti veda, e la voce

si perde sulla lingua inerte,

un fuoso sottile affiora rapido alla pelle,

e no buio negli occhi e il rombo

del sangue alle orecchie.

 

e tutta in sudore e tremante

come erba patita scoloro:

e morte non pare lontana

a me rapita di mente.

(απόδοση  Salvatore Cuasimodo)

 

 

 

θεός μου φαίνεται στ’  αλήθεια εμένα κείνος

ο άντρας που κάθεται αντικρύ σου κι από

κοντά τη γλύκα της φωνής σου απολαμβά

νει     *   και το γέλιο σου αχ που ξελογιάζει

και που    λιώνει στο στήθος την καρδιά μου

σου τ’  ορκίζομαι· γιατί μόλις που πάω να

σε κοιτάξω νιώθω ξάφνου μου κόβεται η μι

λιά μου   *     μες στο στόμα η γλώσσα μου

στεγνώνει· πυρετός κρυφός με σιγοκαίει κι

ούτε βλέπω τίποτα ούτε ακούω    *    μα βου

ίζουν τ’  αυτιά μου κι ένας κρύος ιδρώτας

το κορμί μου περιχάει·  τρέμω σύγκορμη άχ

και πρασινίζω σαν το χόρτο και λέω πως

λίγο ακόμη· λίγο ακόμη και πάει θα ξεψυ

χήσω   *     κι όμως όλα κανείς να τα τολ

μάει πρέπει·  τι και παρατημένη ακόμη…

 

(ανασύνθεση και απόδοση Οδυσσέα Ελύτη)

 

 ** Ευχαριστούμε θερμά τον αγαπητό μας φίλο

     ζωγράφο και ακαδημαϊκό κ. Manuel Alcorlo

     για το αδημοσίευτο αυτό σχέδιο που μας έστειλε,

     μαζί με τη μετάφραση  του Cuasimodo, αντιγραμμένη

     από τον ίδιο.

 
 

Tags: , , , ,

 
%d bloggers like this: