* Αναμνηστική πλακέτα της English Heritage (1998) στο 182 Sutherland Avenue, Maida Vale, Westminster W9, στο Λονδίνο, κτίριο που έμενε το ζεύγος Κάλβου – και είχε επίσης το σχολείο του – την περίοδο 1857-1865. (Φωτογραφία του Simon Harriyott).
Author Archives: katalogia
Gallery
ΦΩΣΚΟΛΙΑΝΑ : Οι φίλοι του Ούγου Φώσκολου / Foscolo´s friends*
*Μια εικονογραφική επιλογή των κυριωτέρων φίλων του Ούγου Φώσκολου, από τη νεότητά του έως τα τελευταία χρόνια της ζωής του στην Αγγλία. Ο ποιητής μας από ιδιοσυγκρασία έκανε εύκολα φίλους αλλά και εύκολα αποξένωνε πολλούς , ορμώμενος από μια περίεργη τάση αυτοκαταστροφής. Χαρακτηριστική μιας τέτοιας συμπεριφοράς είναι η διαδρομή της φιλίας του με τον στενό του συνεργάτη και συμπαραστάτη στα χρόνια της αυτοεξορίας του στο Λονδίνο, John Cam Hobhouse, επίσης στενό φίλο και συνεργάτη του Byron. Υπήρξαν ωστόσο και εκείνοι με τους οποίους οι δεσμοί φιλίας διατηρήθηκαν άρρηκτοι. Θα αναφερθούν εδώ μόνο δύο: ο Άγγλος τραπεζίτης και πολιτικός Hudson Gurney και ο Ισπανός κληρικός, αυτοεξόριστος στο Λονδίνο, Miguel del Riego, (il buon canónico των φωσκολιστών), φίλοι πολύτιμοι για το Φώσκολο, ακόμη και μετά τον θάνατό του…Στην παρούσα επιλογή δεν συμπεριλάμβανονται les amants, – ανοίκουν σε άλλο post – μολονότι δύο υπήρξαν πολύ αφοσιωμένες φίλες του ποιητή σε…
View original post 18 more words
ΕΠΤΑΝΗΣΙΑΚΗ ΠΟΙΗΣΗ
Ο ποιητής Δημήτρης Κονιδάρης μας έστειλε από την αγαπημένη μας Νύμφη του Ιονίου, την Κέρκυρα, το νέο του βιβλίο με τον γενικό τίτλο ΠΟΙΗΜΑΤΑ (1981-2016), που κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Κουκκίδα. Στον καλαίσθητο αυτόν τόμο περιλαμβάνονται ποιήματα από τις ποιητικές συλλογές του Οι Συζητητές (1981), Οικείος (1984), Ο ήλιος χαμηλώνει (1987), Ο χτύπος της καρδιάς (2008), και Ποιους ρόλους , η τελευταία ως τώρα ανέκδοτη. Πρόκειται για μια ποίηση βιωματική, του λογισμού και του ονείρου (σύμφωνα με τον κανόνα του Γενάρχη της Επτανησιακής Σχολής), και ταυτόχρονα οικουμενικής υπόστασης, επικεντρωμένη σε θέματα της ανθρώπινης κατάστασης, που απασχόλησαν πάντοτε τους λυρικούς, κυρίως, ποιητές. Παραθέτουμε τέσσερα ποιήματα από την συγκεντρωτική αυτή έκδοση.
ΖΑΚΥΝΘΙΝΑ: τοπικές ενδυμασίες του ΧVIII αιώνα*
* Τρεις επιχρωματισμένες γκραβούρες από το βιβλίο του Jacques Grasset de Saint-Sauveur (1757-1810), Costumes civils actuels de tous les peuples connus…, που πρωτοεκδόθηκε στο Παρίσι το 1784. Σχέδια του συγγραφέα και του Claude Louis Desrais (1746-1816). Χαράκτης ο Jean Marie Mixelle. Οι γκραβούρες αυτές είναι από την έκδοση του Pavard (Paris 1787).
ζακυνθινές φορεσιές*
* Η εικόνα αυτή προέρχεται από το βιβλίο ” Lettres sur la Morée et les iles Cérigo, Hydra et Zante¨, του Antoine Laurent Castellan, που εκδόθηκε στο Παρίσι το1808. Το χαρακτικό είναι του ίδιου του συγγραφέα.
Αρχείον Σαράντη Αντίοχου
ΦΩΣΚΟΛΙΑΝΑ – Ο Φώσκολος μονομάχος / Foscolo´s duel in London
Προσωπογραφία του Φώσκολου
έργο του Filippo Pistrucci ((1822)
Οι βιογράφοι του Φώσκολου συχνά κάνουν λόγο για το ευερέθιστο του χαρακτήρα του και τα “θυελλώδη” ξεσπάσματά του, κάποτε χωρίς σοβαρή αιτία. Τυπικό μεσογειακό ταμπεραμέντο! Εκείνοι όμως που γνώρισαν καλά τη νοοτροπία και τον χαρακτήρα του, όπως ο ηθοποιός William Charles Macready (1793-1873), θα πουν ότι ο ποιητής μας ηταν στις κοινωνικές του σχέσεις “αξιαγάπητος” και ότι τα βίαια ξεσπάσματά του προκαλούσαν μάλλον το γέλιο των φίλων του.(1) Μια από τις “βίαιες” ενέργειες του Φώσκολου στο Λονδίνο, που λύπησε, σκανδάλισε και αποξένωσε κάποιους από τους Αγγλους φίλους του, ήταν η περίεργη μονομαχία του με τον William G. Graham, πρώην μεταφραστή του. Ποιά ήσαν τα αίτια; Θα λέγαμε “λόγοι τιμής” . Αλλά ας δούμε με συντομία τα καθέκαστα του “σκανδάλου”.
Στο σχετικά μικρό διάστημα που χάρηκε το σπίτι του, το DigammaCottage στη South Bank (διετία 1822-23), ο Φώσκολος είχε…
View original post 2,456 more words
ΕΠΤΑΝΗΣΙΑΚΑ: μια επιστολή του Λασκαράτου στον Τρικούπη
Στην ανάρτηση αυτή αναδημοσιεύουμε, λόγω της ζέουσας επικαιρότητάς της, μια ιστορική ανοικτή επιστολή του Ανδρέα Λασκαράτου (1811-1901) προς τον τότε νεοεκλεγέντα πρωθυπουργό Χαρίλαο Τρικούπη ( 1832 – 1896), στην οποία ο μεγάλος Κεφαλλονίτης σατιρικός ποιητής, λογοτέχνης και κοινωνικός αναμορφωτής, εκφράζει την αγανάκτησή του για την επικρατούσα πολιτική και οικονομική κακοδαιμονία της μικρής Ελλάδας και υποδεικνύει με θέρμη και ελπίδα τα μέτρα που θεωρεί αναγκαία για τη σωτηρία της πατρίδας.
Η επιστολή πρωτοδημοσιεύθηκε στο Αθηναϊκό “Άστυ” στις 18 Ιουνίου 1892.
¨Κύριε Χ. Τρικούπη,
Σ’ εσέ το έθνος χαιρετά τον Σωτήρα του· πιστεύω δε ότι αναμφιβόλως θέλεις λυτρώσει από τον γκρημνόν της χρεωκοπίας εις την οποίαν το έσπρωχνε αντεθνική, ανίκανη και διεφθαρμένη Κυβέρνησις. Με το μεγάλο τούτο κατόρθωμα που σου επιβάλλεται, συμβαδίζει και η ακολουθινή ταχτική διαχείρισις των πραγμάτων, εις την οποίαν ο Τρικούπης των απερασμένων ημερών, μας παρουσιάζεται ανώτερος σήμερα. Ο τότε Τρικούπης ήτο αρχηγός κόμματος, αλλ’ ο Τρικούπης…
View original post 312 more words


















